اسکی به مثابه یک وسیله آمد و رفت ، عمری به قدمت انسان دارد.ولی بعنوان ورزش ، فعالیتی جدید می باشد که در کشورهای شمال اروپا از حدود 300 سال پیش آغاز شده است.در حدود سال 1765 نخستین کتاب اسکی در نروژ منتشر شد.
موضوع کتاب تمرینات مختلف اسکی و مراحلی بود که سربازان می بایست طی کنند تا به کسب مدال مفتخر شوند.عبور فریدیوف نانسن نروژی در 1888 از جنوب گرینلند به شمال این سرزمین ، بسیاری را با این ورزش آشنا و به آن راغب کرد. وی با استفاده از اسکی موفق شد طی 46 روز طول این جزیره پر از یخ و برف را بپیماید.از سال 1870 کشورهای منطقه آلپ برای ورزش به اسکی توجه کردند. در 893 نخستین مسابقات در آلمان برگزار شد و اولین باشگاه اسکی شکل گرفت.
پس از آن در مدت کوتاهی فدراسیونهای اسکی کشورهای مختلف تأسیس شد :
روسیه (1896) ، چکسلواکی (1903) ، امریکا (1904) ، اتریش و آلمان (1905) ، نروژ و فنلاند و سوئد (1908).
پس از جنگ جهانی دوم ، اسکی در منطقه خاورمیانه رواج یافت و بیشتر در ارتش و به منظور هدف های نظامی گسترش پیدا کرد.از این رو نخستین قهرمانان اسکی این منطقه نظامیان بودند.یا هر کس که به مقام قهرمانی می رسید پس از مدت کوتاهی جذب ارتش می شد. در ایران نخستین مسابقات اسکی در 1317 برگزار شد و تأسیس فدراسیون اسکی نیز در 1325 (1946) صورت گرفت.تشکیل فدراسیون اسکی ترکیه در 1936 ، لبنان در 1948 قبرس در 1947 و یونان در 1930 بود.
با تأسیس فدراسیون اسکی نروژ در 1908 مسئله تشکیل فدراسیون بین المللی اسکی مطرح شد.سال بعد هنگام برگزاری مراسم اختتامیه مسابقات مورز مربی تیم نروژ تأسیس فدراسیون بین المللی اسکی را پیشنهاد کرد که استقبال گرم مردمان و ورزشکاران تیم های شرکت کننده را به دنبال داشت.دو ماه بعد نامه ای از طرف فدراسیون اسکی نروژ برای مسئولان اسکی 11 کشور اروپایی به این مضمون ارسال شد :
(خوشبختانه طی ده سال گذشته ورزش اسکی به سرعت در بسیاری از کشورها در حال گسترش است. بدین لحاظ تصور می کنیم وقت آن رسیده است که یک فدراسیون بین المللی اسکی به ویژه برای تدوین مقررات هماهنگ برای مسابقا پرش و حل مسئله آماتوریسم تشکیل شود.ما مطمئنیم که نمایندگان شما در مسابقات هولمن کول (نروژ) حضور خواهند داشت.بدین لحاظ پیسنهاد می کنیم که مجمع اسکی در طول مسابقات در اینجا برگزار شود.
ده کشور (آلمان ، اتریش ، بوهم ، اسپانیا ، فرانسه ، انگلستان ، اسکاتلند ، نروژ ، سوئیس ، و چکسلواکی ، این دعون را پذیرفتند و در 18 فوریه 1910 در کریستیا (نروژ9 به مذاکره نشستند که نتیجه آن تأسیس کمیسیون بین المللی اسکی بود.
پیش از به پایان رسیدن سال 1910 مقررات به رشته تحریر درآمد و دومین جمع در نخستین روز هار با شرکت 9 کشور در استکهلم برگزار شد. در این مجمع مقررات پیشنهادی مورد بحث قرار گرفت و پس از تغییرات نخستین مقررات مسابقات بین المللی به تصویب رسید.از آن پس تا 1914 هر ساله یک مجمع تشکیل شد.مسائل مطروحه در این مجامع عمدتاً حول آماتوریسم ، مقررات مسابقات بین المللی و وارد کردن ورزش های زمستانی در بازیها های المپیک دور می زد.
جنگ جهانی اول مسابقات بین المللی اسکی و مجامع را متوقف کرد.تا آنکه مجدداً در 1919 از 6 کشور اروپایی 20 نماینده در استکهلم به دور هم جمع شدند و ششمین مجمع کمیسیون بین المللی اسکی را تشکیل دادند.
بحث داغ این مجمع شرکت اسکی در بازیهای المپیک بود که هنوز مورد موافقت کمیته بین المللی المپیک قرارا نگرفته بود.
هشتمین مجمع کمیسیون بین المللی نقطه عطفی در تاریخ رویدادهای بین المللی اسکی به شمار می آید. این مجمع که در طول مسابقات موسوم به هفته بین المللی ورزش های زمستانی در 1924 در شامونی فرانسه برگزار شد ، از دو نظر حایز اهمیت به سزایی است. نخست آن که مسابقات برگزار شده در این هفته نخستین مسابقات المپیک زمستانی محسوب شد. دوم آن که در این مجمع به اتفاق آرای نمایندگان 14 کشور شرکت کننده کمیسیون بین المللی اسکی به فدراسیون بین المللی اسکی تبدیل شد و نام FIS که مخفف نام فرانسوی La Federation Internationale de ski است به تصویب رسید.
در سالهای اولیه تأسیس فیس موضع برتر کشورهای اسکاندیناوی به خوبی مشهود بود. در اساسنامه های آن سالها تأکید می شد که در شورای فیس باید نمایندگان فنلاند ، نروژ و سوئد حتماً حضور توزیع نیروها در سالهای بعد تعادل بیشتری پیدا کرد. 
تاريخچه اسکی برف در ايران :
در بسياری از مناطق پر برف جهان مردم برای رفت و آمد بر روی برف به ويژه برای شكار حيوانات در زمستان مجبور بودند وسيله ای اختراع كنند تا بتوانند بدون فرو رفتن در برف حركت نمايند.
در ايران نيز نمونه هايی از اين اختراعات ديده شده است . گزنفون مورخ معروف به تخته هايی اشاره می كنند كه كف آنها را از روكشی از پوست حيوانات كشيده بودند و ساكنان قفقاز در2000 سال پيش از مسيح برای عبور از روی برف به پای خود می بستند . زبانشناسان اصل كلمه اسكی را مربوط به زبان آريايی می دانند و همانطور كه پيش از اين هم اشاره كرديم بسياری از مورخان نيز معتقدند كه اسكی از شرق به غرب و به ممالك اسكانديناوی رفته است .

مصطفی اعلم مترجم كتاب راهنمايی نوين اسكی متذكر می شود كه در برخی از دهات كه دستان اهالی از مدت 4 پيش در فصل زمستان برای شكار و رفتن از دهی به ده ديگر از تخته های باريك و درازی استفاده می كردند كه هنوز هم در بين ساكنان اين نواحی رواج دارد . سرهنگ يحيايی رئيس اسبق فدراسيون اسكی و كوهنوردی ايران هم به خاطر می آورد كه در سفر تجسسی خود در كوههای پر برف لرستان راهنمايی داشته اند كه دارای نوعی راكت برفی بوده و بر زبان محلی به آن ((درگ )) می گفته اند و شكارچيان بومی آن مناطق آن را از شاخ گاو و يا شاخ شكار می ساختند . ((درگ )) يا راكت برفی كه كوه نشينان بختياری به ابتكار خود از شاخ گاو می ساختند از سوراخ هايی كه روی پل های افقی ديده می شود در سيمان يا چرم رد می كنند و كفش خود را به آن محكم می كنند . در روايت تاريخی ايران نيز از نوعی اسكی سخن به ميان آمده .

امير تيمور گور كانی در خاطرات خود موسوم به منم تيمور جهانگشاه تعريف می كند كه وقتی شهر فيروزكوه پايتخت كشور (غور) را كه است كوهستانی واقع در جنوب غرنين مسخر كرد قاصدی وارد فيروزكوه شد به وی گفتند كه آن مرد هنگام ورود به شهر كفش هايی بزرگ از تخته برداشتند و به آن وسيله از روی برف مجبور كرده است . اميرتيمور آن گفته را باور نمی كند تا اين كه خود آن مرد را می بيند . امير تيمور در وصف قاصد چنين می نويسد : قاصد مردی بود از سكنه كوه نشين غور و قامتی بلندو چهره ای سياه داشت .

هنگامی كه من او را ديدم كفش های بزرگ خود ر ابه دست گرفته بود آن كفش ها دو تخته مسطح به شمار می آمد و آن مرد تخته ها را به پای می بست تا اين كه در برف فرو نرود .

در بعضی نقاط روی برف می لغزيد و من تا آن موقع آن گونه كفش نديده بودم ولی تا اموال كلزدی پادشان غور گفت كه سكنه كوه نشنين غور در فصل زمستان كه برف راهپيمايی را مشكل می كند . با آن كفش از برف می گذرند . ليكن علی رغم اين نمونه های تاريخی اسكی سبك ورزش در اواسط دهه 1380 شمسی يعنی تقريباً 80 تا 85 سال پيش از برگزاری نخستين مسابقه اسكی در جهان از اروپا وارد ايران شدند.

وسايل اسكی
علاوه بر نجاری صدری يك نجار ارمنی هم به نام واراز در خيابان لاله زار سفارش ساخت اسكی را می گرفت اما اولين كارگاهی كه به توليد انبوه اسكی پرداخت واقع در خيابان شمالی كاخ دادگستری بود . اين كارگاه اسكی هايی به نام اتحاد از سال 1320 به بعد توليد كرد و كيفيت اسكيهايش نيز نسبتاً خوب بود ولی چون نتوانست به تكنولوژی ساخت وسايل اسكی های اروپايی برسد پس از 20 سال سرتسليم فرود آورد و توليد را متوقف ساخت در سال 1328 يك كارخانه كوچك ارتشی برای ساخت چوب اسكی به همت سرگرد يحيايی در لشكرك داير شد . ولی چون چوبهای ساخته شده در سطح استاندارد های بين المللی نبود سرگرد يحيايی چند نفر را مامور نمونه برداری از انواع چوبهای جنگلی كرد .
پس از آزمايش چوبها متوجه شدند كه چوب شمشاد دارای مقاومت فوق العاده خوبی است و احتمالاً اگر با تركيب اين چوب و چوب آزاد و چوب بلوط اسكی بسازند رضايت بخش خواهد بود. وی به ارتش پيشنهاد كرد كه يك متخصص چوب شناس و فرم بندی اسكی از سوييس و يا فرانسه به طور موقت استخدام كنند تا اسكيهای قابل رقابت با اسكيهای خارجی تهيه كند و حتی بخشی از توليد هم به خارج صادر شود . اين پيشنهاد معقول بود زيرا در آن زمان وسايل اسكی از نظر تكنولوژی ساخت و مواد ، هنوز در مراحل ابتدای خود بود و ساخت آن مستلزم سرمايه گذاری سنگين و برخورداری از دانش فنی خاص و بازار وسيع بود.
پس از آزمايش چوبها متوجه شدند كه چوب شمشاد دارای مقاومت فوق العاده خوبی است و احتمالاً اگر با تركيب اين چوب و چوب آزاد و چوب بلوط اسكی بسازند رضايت بخش خواهد بود. وی به ارتش پيشنهاد كرد كه يك متخصص چوب شناس و فرم بندی اسكی از سوييس و يا فرانسه به طور موقت استخدام كنند تا اسكيهای قابل رقابت با اسكيهای خارجی تهيه كند و حتی بخشی از توليد هم به خارج صادر شود . اين پيشنهاد معقول بود زيرا در آن زمان وسايل اسكی از نظر تكنولوژی ساخت و مواد ، هنوز در مراحل ابتدای خود بود و ساخت آن مستلزم سرمايه گذاری سنگين و برخورداری از دانش فنی خاص و بازار وسيع بود.
متاسفانه اين پيشنهاد مورد قبول قرار نگرفت و اسكيهای ارتشی همان خاصيت يكبار مصرف خود را حفظ كرد و سرانجام بعد از مدتی توليدش متوقف شد . علاوه بر اين توليد كنندگان كارگاهی عده كثيری توليد كننده انفرادی نيز در آن زمان بدون وقفه و با پشتكار عجيبی مشغول ساخت و تعمير اسكی بودند.
اينان خردسالان تلو و آبعلی و شمشك بودند كه هر يك به تدبيری اسكی می ساختند و چون اسكيها زير پايشان دوامی نمی آورد در واقع هميشه در حال ساخت يك اسكی جديد يا تعمير اسكيهای قبلی بودند .
به جرات ميتوان گفت كه بزرگترين معضل اسكی بازان آن دوران كيفيت نازل وسايل بود. حتی برای بهترين اسكی بازان هم اين مشكل وجود داشت . محمود بگلو قهرمان سابق تيم ملی می گويد : مهمترين مسئله ما اسكی بازان مسابقه رو چوب و وسايل جانبی آن بود . هر وقت يكی از ما می توانست يك جفت چوب اسكی خوب اروپايی برای شركت در مسابقه از كسی قرض بگيرد به راحتی می توانست 10 ثانيه از ديگران پيشی گيرد . به همين خاطر همگی ما می دانستيم كه اسكيهای خوب كه تعدادشان از انگشتان دست تجاوز نمی كر صاحبانشان چه كسانی هستند و هرگاه
مسابقه مهمی در پيش بود سعی ميكرديم يكی از اين اسكيها را به نحوی قرض بگيريم .چنين بود يكی از مشكلاتی كه اسكی بازان آن زمان با آن مواجه بودند ولی از اواسط دهه 1330 مشكل وسايل با ورود اسكيهای خارجی حداقل برای كسانی كه قدرت خريد آن را داشتند تا اندازه ای برطرف شد با وجود آنكه اسكی به ورزش اشرافی معروف شده بود قيمت وسايل در مقايسه با قيمتهای كنونی با در نظر گرفت قدرت خريد مردم ارزان بود و با 500 تومان می شد تمامی وسايل اسكی را تهيه كرد .



تاريخچه اسكي روي چمن

ورزش اسکی چمن درايران از حدود سالهای 1370که اولين گروه از علاقمندان اين رشته جهت شرکت دريک کلاس مربيگری به کشور ترکيه اعزام شده بودند، آغازشده ودر سال 1372 کلنگ پيست اسکی چمن در ايران ودر منطقه اسکی ديزين زده شد وتلاش يکساله دست اندرکاران باعث شد تا در سال 1373 اين پيست مورد بهره برداری قرار گيرد ،پس از تاييد فدراسيون بين الملی اسکی در سال 1375 اولين مسابقه بين الملی در اين پيست با چندين کشور صاحب نام اين رشته برگزار شد. اولين ميزباني مسابقات جام جهاني در سال 1379 به ايران سپرده شد .
متعاقب آن چندين دوره مسابقات بين الملی ومسابقات جام جهانی در آن برگزار گرديده واينک نيز اين پيست هر ساله ميزبان مسابقات مهم از جمله قهرماني جهان و جام جهاني ميباشد كه از سوي فدراسيون جهاني به عنوان يكي از ميزبانان مهم مسابقات جام جهاني در كشور هاي عضو اين رشته محسوب می باشد.
در حال حاضر اسكي بازان ايران در بخش بزرگسالان و جوانان در بين 10 نفر برتر جهان و در رده بندي فدراسيون جهاني اسكي جاي گرفتند .


اهداف :

اهداف کلی فیس عبارست است از :

1- توسعه ورزش اسکی و نظارت و جهت دهی توسعه آن

2- ایجاد و حفظ روابط دوستانه بین فدراسیونهای عضو و جلوگیری از هرگونه تبعیض نژادی ، دینی ، سیاسی یا در زمینه های دیگر علیه فدراسیون های عضو یا اعضای آنها.

اعضاء :

ازهر کشور تنها یک سازمان اسکی (فدراسیون) می تواند عضو فیس باشد.در حال حاضر فیس دارای 64 فدراسیون عضو پیوسته و 23 فدراسیون عضو وابسته است.

مجمع :

مجمع بالاترین رکن فیس است.مجمع عادی هر دو ساله یکبار تشکیل می شود.مجمع فوق العاده به درخواست کتبی دو سوم اعضای شورای فیس برگزار می شود.از زمان تأسیس فیس تاکنون هر دو سال یکبار مجمع فیس که بالاترین مرجع تصمیم گیری این فدراسیون بین المللی است تشکیل شده است.هر فدراسیون عضو می تواند حداقل یک رأی در مجمع داشته باشد.هر فدراسیونی که حداقل 5000 عضو داشته و ورزشکاران خود را در آخرین مسابقات قهرمانی دنیای آلپاین یا نوردیک شرکت داده باشد یا دو سال پیش از برگزاری مجمع یک مسابقه بین المللی مندرج در تقویم فیس برگزار کرده باشد می تواند یک رأی اضافی داشته باشد.با آنکه فیس تأسیس شده و اولین مسابقات المپیک زمستانی در سال 1924 برگزار شد ، ولی مسابقات آلپاین مارپیچ ها و سرعتها در نظر فیس به رسمیت نداشت.مخالفان این رشته ها اسکاندیناوها بودند.تا آنکه سرانجام در مجمع الو (نروژ) در 1930 برگزاری مسابقات آلپاین به تصویب رسید.

شورا :

وظیفه شورا اجرای تصمیمات مجمع ، هدایت فعالیتهای دبیرکل ، مدیر و کمیته اجرایی و نیز داوری در دعواهای مربوط به نتایج مسابقات بین المللی مصوب فیس است.شورای فیس مرکب از یک رئیس ، چهار نایب رئیس ، یک دبیرکل و تا حداکثر دوازده عضو است کلیه اعضای شورا برای یک دوره ..............

کمیته ها :

شورا کمیته هایی را به عنوان مشاور شورا و مسئول فنی و برای انجام سایر فعالیت های فیس تعیین می کند.هر کمیته می تواند وظایف خود را بین چند کمیته فرعی تخصصی تقسیم کند. در حال حاضر فیس دارای 18 کمیته اصلی و 29 کمیته فرعی است. مهمترین کمیته های فیس
عبارتند از :

  • کمیته اسکی صحرانوردی شامل یک هیئت اجرایی و کمیته فرعی.
  • کمیته پرش شامل یک هیئت اجرایی و....
  • کمیته تلفیقی نوردیک
  • کمیته آلپاین شامل یک هیئت اجرایی و 11 کمیته فرعی
  • کمیته اسکی چمن
  • کمیته اسنوبرد
  • کمیته های ویژه مانند کمیته های آموزش ، تجهیزات مسابقه ، محاسبات ، جوانان و نوجوانان
  • کمیته تله مارک – کمیته اسکی سرعت
  • كميته هاي فرعي شامل :
  • كميته پزشكي
  • كميته روابط عمومي و رسانه
  • كميته تبليغات
  • كميته تجهيزات مسابقه
  • كميته ورزشكاران
  • كميته اخلاق
  • كميته جوانان و كودكان
  • كميته كم توان ذهني
  • كميته حقوقي
  • كميته شهرنشينان و دانشگاهي
  • كميته همگاني و تفريحي
  • كميته ايمني